روش کشت رز شاخه بریده – کشت بدون خاک

روش کشت رز شاخه بریده – کشت بدون خاک

در روش کشت بدون خاک، منظور ما بیشتر استفاده از روش های رشد در شرایط مصنوعی است، نه روش های کشت سنتی در خاک. در نتیجه می توان از روش های تغذیه و آبیاری دقیقتری استفاده کرد.
در اوایل دههء ۶۰، برای اولین بار این روش در اروپا به کار برده شد و در اوایل دههء ۸۰ روش های کشت بدون خاک در سراسر اروپا به طور گسترده استفاده می شدند.
این روش ها به دو گروه اصلی تقسیم می شوند:
۱٫ سیستم های کشت که محیط رشد با منشا آلی – محیط غیر خنثی – دارند (سبوس برنج سوخته، پیت، پوسته نارگیل یا فیبروغیره).
۲٫ سیستم های کشت که محیط رشد خنثی دارند- محیط خنثی(هیدروپونیک)- با منشا معدنی یا منشا مصنوعی که فقط نقش محکم کردن ریشه ها را به عهده دارند ( پشم سنگ، پشم و شیشه، پرلیت، سنگ پا، سنگ های گدازه ای یا ذغال چوب، و غیره).
در این روش از دو سیستم آبیاری و زهکشی استفاده می شود: سیستم چرخهء باز که در این سیستم محلول غذایی فقط یکبار استفاده می شود، وسیستم چرخه بسته که محلول غذایی جمع آوری شده و مجدداً مصرف می شود. در حال حاضر کشت بدون خاک در سراسر جهان رواج دارد، چون بهتر از کشت سنتی رز در خاک است. این امر به دلیل محاسن بسیاری است که سیستم بدون خاک دارد.
مهمترین محاسن این روش به صورت خلاصه عبارتند از:
افزایش بازدهی و افزایش حجم محصول، کیفیت استاندارد عالی و ثابت، ایجاد فرصت برای پرورش دهنده تا مهارت های تخصصی خود را بهبود بخشد، عدم نیاز به تدخین خاک و از بین رفتن خطرات ناشی از استفاده از این مواد مخصوصاً متیل- برومید.
عدم نیاز به شخم زدن و استفاده از کودهای پایه با روش های سنتی، کاهش خطر حملات انگلی روی تاج گل و ریشه ها، وضعیت بهداشتی بهتر گیاهان و کاهش نیاز به استفاده از مواد شیمیایی به دلیل کنترل بهتر در کشت بدون خاک.
طول عمر بیشتر گیاهان، به دلیل کنترل بهترعوامل تغذیه ای، EC و PH در محیط رشد، امکان استفاده از مواد گیاهی ارزانتر(قلمه ها)،امکان کنترل پارامترهای مذکور با نظارت بر سیستم زهکشی.
با این روش های کنترل، امکان تغییر مواد غذایی با هدف بهبود تولید، وکنترل مواد غذایی در راستای پارامترهای آب و هوایی بیرونی (نور، گرما، غیره) وجود دارد. امکان کشت موفق در مناطقی با خاک ضعیف وشرایط سخت (مناطق حاشیه ای). امکان بهبود شرایط آبیاری و کود دهی از طریق سیستم مخلوط کردن کود (دستگاه کود دهی).
امکان انجام خودکار روش کشت، افزایش بازده کار، سهولت و بهره وری در برداشت، سود بیشتر به دلیل استفاده مناسب از سیستم گرمایشی و نزدیکی سیستم به محیط رشد.
امکان تعویض و جایگزینی زودتر گیاهان (۳-۴ سال) با گونه های جدید رایج در بازار، امکان غلبه بر پدیده فرسایش خاک درشرایط تک کشت.
به رغم وجود این محاسن، کشت بدون خاک معایبی هم دارد.
مهمترین معایب این روش عبارتند از:
هزینه های بالای تاسیسات و نگهداری سیستم، نیاز به آموزش پرورش دهنده در زمینه فنی و کشاورزی، واکنش سریعتر سیستم به اختلالات فنی، یا بی دقتی پرورش دهنده (خاک خاصیت بافری دارد که چنین واکنشی را کاهش می دهد).
چون محیط رشد به دلیل عمق کمتر حجم کمتری دارد به راحتی در معرض اختلالات تغذیه ای و آبی است،از جمله کاهش جذب عناصر کوچک توسط ریشه ها در PH بالا، در مقایسه با کشت در خاک. اطلاعات کم در مورد تفاوت های بین دو روش کشت، نیاز به نیروی برق کافی.
همانطورکه در ابتدا گفته شد،درسیستم ها و روش های کشت بدون خاک از محیط رشد خنثی یا محفظه ها و ساختارهای کمکی استفاده می شود.

01

رایجترین محیط رشد خنثی، پشم سنگ است که در شمال اروپا، به خصوص در هلند، لهستان، اوکراین، کشورهای اسکاندیناوی و روسیه و همچنین در ژاپن و کره استفاده می شود.
محیط های رشد دیگر مانند پرلیت، سنگ پا، و سنگ های ریز آتشفشانی ارزانتر هستند و به ساختارهای گرانتر نیازی ندارند. پرلیت در کنیا، اوگاندا و ایتالیا، فرانسه و سراسر مدیترانه استفاده می شود.
در میان محیط های رشد آلی، رایجترین محیط رشد رز،کوکوپیت است. کوکوپیت به تنهایی یا همراه با مواد آتشفشانی (سنگ پا، سنگ های ریز آتشفشانی) جایگزین مناسبی برای محیط های رشد خنثای گرانتر است (پشم سنگ، پشم شیشه، پرلیت). به همین دلایل در بسیاری از کشورهای دنیا به خصوص در کشورهای مدیترانه ای مانند ایتالیا، فرانسه و یونان و در میان بسیاری از کشورهای آفریقایی مانند کنیا و اوگاندا مصرف می شود.
در هلند ۸۰ درصد کشت بدون خاک رز در پشم سنگ است. در این روش از قالب هایی با سایزهای مختلف به صورت باز، یا کاملاً پوشیده از پلاستیک استفاده می شود که پلاستیک ها سفید رنگند و داخل آنها سیاه است. قالب های باز در محفظه هایی قرار می گیرند و روی ساختارهای کمکی گذاشته می شوند که خروج مواد غذایی وزهکشی مناسب را تضمین می کنند.
قالب های باز در پوشش های پلاستیکی سفید رنگ پیچیده می شوند تا از مشکلات ناشی از رشد علف های هرز جلوگیری شود.رایجترین سیستم کاشت گیاهان، کاشت دو ردیفی گیاهان است. هر ردیف از یک یا دو گیاه تشکیل می شود. ردیف بعدی در وسط ردیف قبلی قرارمی گیرد بطوریکه یک مثلث تشکیل می شود تا نور و فضای بیشتری در اختیار گیاهان قرار گیرد.
تراکم کشت ۷ تا ۸ گیاه در مترمربع است.به طور کلی هر شرکت در هر هکتار یک یا حداکثر دو گونه را می کارد. به محض اینکه گیاهچه ها به گلخانه رسیدند فوراً کاشته می شوند. جوانه اول به سمت مسیر رفت و امد قرار می گیرد تا بند کردن آن راحتتر انجام شود و نور بیشتری به شاخه های هر گیاه برسد. حدوداً بعداز ۴ هفته جوانه اولیه پایه بند می شود.
بند کردن برای فتوسنتز بهتر گیاه لازم است. ۲ هفته بعد از بند کردن، اولین مکنده ها خارج می شوند و با بند کردن جوانه های ضعیف تر، به آنها اجازه رشد داده می شود.
این کار با حرکت به سمت مرکز گیاه صورت می گیرد و شاخه های ضعیف بند می شوند تا تعادل مناسب بین بخش مصرف کننده (ساقه گلدار) و بخش تولید کننده (برگ های سبز) حفظ شود.

ویژگی های گیاه شناسی گل رز

ویژگی های گیاه شناسی

رز های با شاخه های چوبی انبوه و پرپشت پراز خار شناخته می شوند.
گل رز به خانواده مهم Rosaceae تعلق دارد. در حقیقت بسیاری از گیاهان شناخته شده که به دلایل اقتصادی پرورش داده می شوند مانند سیب،گلابی، آلبالو و درختان میوه دار، توت فرنگی و بقیه گیاهان به این خانواده تعلق دارند.
گل رز متعلق به دسته رز است که حدود ۲۰۰ گونه از رزهای وحشی در این دسته قرار دارد و همه از نیمکره شمالی و از مناطق معتدل هستند. این گیاه ظاهری انبوه و پرپشت دارد که با شاخه های چوبی مستقیم تیغ دار شناخته می شود. تیغ ها نوک تیز بوده و از پوست یا بشره بالا می آیند. اگر چه آنهاخار نامیده می شوند اما از نظر گیاه شناسی به آنها تیغ گفته می شود. در زمان بلوغ، قسمت داخلی تیغ از سلول های مرده متخلخل بدون کلروفیل ساخته شده است. تیغ با لایه ای از چوب پنبه از ساقه جدا شده است. اگر آنها به راحتی از چوب جدا شوند، به این معناست که چوب بالغ است. برگ ها به راحتی می ریزند و مقاومت کمی دارند. آنها گوشواره دار و مرکب و شانه ای هستند که ۳ تا ۵ یا ۷ برگچه بیضی یا بیضی-نیزه ای دارند که لبه های آنها دندانه دار است و رگبرگ ها در زیر آنها قرار دارند. گلها به صورت تکی یا دسته ای هستند. کاسبرگ ها، گلبرگ ها، پرچم ها و مادگی در لبه ها و داخل نهنج فنجانی شکل مقعری قرار گرفته اند که در حفره آن چندین تخمدان است.
۴ یا ۵ کاسبرگ نیزه ای در اطراف جام گل قرار دارند. کاسبرگ ها سبز رنگ هستند و قبل از باز شدن گل نقش حمایتی و فتوسنتزی دارند. در طبیعت، زمان گلدهی برای گل هایی که فقط یکبار گل می دهند فصل بهار است. برای گونه هایی که چند بار در سال گل می کنند این زمان معمولاض اواخر پاییز و فصل بهار است.
جام گل گرد و قلبی شکل است و از چند گلبرگ یا تعداد زیادی گلبرگ تشکیل می شود. معمولاً گونه های وحشی گل رز، گل هایی با ۵ گلبرگ هستند. بعد از پیشرفت های ژنتیکی امروزه گل های رز گلبرگ های زیادی دارند. در حال حاضر گل های نیمه کامل با ۲۰ تا ۳۰ گلبرگ (گونه های اسپری) و گونه هایی با گل های کانل با ۳۵-۳۰ تا ۷۰ گلبرگ (تی هیبرید) تولید می شوند.
در داخل جام گل پرچم های زیادی وجود دارند که میله ای شکلند و در انتهای آنها بساک است که در زمان بلوغ گرده تولید می کند. مادگی یا برچه ها در مرکز گل قرار دارند و در انتها توسط نهنج نگهداری می شوند.
در یک مادگی سه قسمت وجود دارد: تخمدان که بعد از تلقیح میوه واقعی رز را تولید می کند. خامه که ساقه ای است که گرده را به تخمدان می رساند. کلاله انتهایی که اجازه می دهد گرده ها در آن جمع شده و تولید مثل کنند.

rose-phesy

بعد از گرده افشانی گلها، نهنج و تخمدان ها سفت شده و نهنج متورم و بزرگ می شود تا اینکه هر دو توده ای را تولید می کنند که میوه کاذب رزها است. دانه های واقعی قابل دیدن نیستند. آنها در داخل این میوه فندق مانند قرار گرفته اند. این توده به اشتباه دانه نامیده می شود چون در داخل نهنج قرار دارد. در زمان بلوغ این توده به رنگ های زرد، نارنجی، قرمز یا حتی سیاه در می آید. این تغییرات در اندازه و شکل آن نیز صورت می گیرد. داخل توده با مو های ریزی پوشیده شده است و حاوی میوه های فندق مانندی است که به اشتباه دانه نامیده می شوند.
متمم ژنتیکی یا کروموزوم رز ۷=n است. در نتیجه سلول ها دو گانه اند و دو جفت کروموزوم دارند. گونه های زیادی با عدد کروموزوم n4, n6و n8 وجود دارند.
گونه رزهای چندگانه (n4,n6) در مقایسه با گونه اصلی(n2) ثبات ژنتیکی بیشتری دارند و مقاومت آنها در مقایسه با رزهای ۲ گانه در برابر شرایط محیطی نامناسب بیشتراست.
گونه های رزهای پولیپلوئیدی که مقاوم ترند در مناطق سردتر قرار دارند در حالیکه گونه های با مقاومت کمتر و کروموزوم کمتر(n2) در مناطق گرم و معتدل رشد می کنند. امروزه مهمترین گونه های پرورشی تتراپلوئید هستند.

چند توصیه برای مصرف کنندگان شاخه گل رز

چند توصیه برای مصرف کنندگان شاخه گل رز

۱- در صورت فقدان محلول های محافظ آماده می توان موارد زیر را به ترتیب برای درست کردن یک محلول نگهدارنده انجام داد.

44

– یک لیتر آب خالص تمیز قابل شرب
– اضافه کردن نیم سی سی هیپوکلرید سدیم ( وایتکس) حدوداً ۲/۱ قاشق چایخوری به منظور ضدعفونی کردن
– اضافه کردن ۱۰ گرم شکر حدود یک قاشق غذاخوری
– اضافه کردن حدود یک سی سی سرکه سفید حدود یک قاشق چایخوری که ph تقریباً ۴ شود.
محلول بالا باید در موقع مصرف ساخته شود.
۲- تعویض روزانه آب گلدان و کوتاه کردن ۱ تا ۲ سانتیمتر از انتهای ساقه به صورت مورب برای جذب بهتر آب که تاثیر بسزایی در ماندگاری گل دارد.
۳- شاخه گل باید متناسب با گلدان باشد به صورتی که نصف ساقه گل در آب قرار گیرد و فقط برگ های قسمتی که در آب است جدا شود چون بقیه برگها برای جذب آب ضروری هستند و از زخمی کردن ساقه پرهیز کنید.
۴- سعی کنید شاخه گل را به صورتی جابجا کنید که در معرض باد و گرما قرار نگیرد چون باد و گرما بیشتر از ۲۵ درجه سانتیگراد باعث از دست دادن آب زیاد از برگ ها و گل شده و ممکن است پژمردگی دائم اتفاق افتد. می توان از روزنامه یا سلفون برای جلوگیری از این مشکل استفاده کرد.
۵- گلهایی را انتخاب کنید که ساقه ای سالم و عاری از آفات و بیماری ها داشته باشد و حتی الامکان گلبرگ های بیرونی آن گرفته نشده باشد.
۶- گلدان گلها را در مکانی قرار دهید که دور از تابش مستقیم نور خورشید باشند.

گردن خمیدگی و پژمرده شدن گلها

گردن خمیدگی و پژمرده شدن گلها

این بیماری یعنی خم شدن دم گل به دلیل از دست رفتن آب و کربوهیدرات و در نتیجه کاهش برآمدگی سلولی است. مشکل معمولا در ۵-۳ سانتیمتری زیر گل ایجاد می شود و سلولها مقاومتشان را از دست می دهند. مشکل با عدم تعادل بین مقدار آب جذب شده توسط ساقه و مقدار آب از دست رفته توسط گل در تنفس و تعرق ایجاد می شود.
دلایل اصلی این پدیده عبارتند از:
– مقدار آبی که توسط ساقه جذب می شود.
– ظرفیت نگهداری آب در ساقه
– پدیده ای که بر مقدار آب از دست رفته تاثیر می گذارد

pashmordegh

۱٫ مقدار آبی که توسط ساقه جذب می شود.
در حالیکه از یک طرف گل (از طریق تنفس و تعرق) آب را از ساقه بالا میکشد، خود ساقه اگر صاف نباشد و درست کار نکند می تواند در برابر این جریان آب مقاومت کند.
عامل مثبت اصلی که به جریان آب کمک می کند، غلظت شکرهای موجود در گلبرگ هاست در حالی که عوامل منفی که بر جریان آب تاثیر منفی دارند عبارتند از: ویژگی های ساختاری ساقه بعضی گونه ها ( بافتها و سلول های بافت چوبی که وظیفه انتقال را به عهده دارند، تنگتر و باریکترند) تشکیل حباب های هوا و کلونی هایی از باکتری در انتهای ساقه، مسدود کننده های بیوشیمیایی (پلی فنول ها، مخاط ها و غیره)
اصلی ترین مانع جریان آب مسدودکننده های باکتریایی بافتهای چوبی نزدیک به محل بریدن ساقه های گل هستند ( بافت چوبی سلولهایی هستند که وظیفه حمل آب از پایه به نوک شاخه را به عهده دارند)
هر نوع میکروارگانیسمی در ظروف یا تانکرهای نگهداری آب ممکن است وجود داشته باشد، چون آنها درست تمیز و ضدعفونی نشده اند یا از شاخه هایی هستند که با دستان کثیف چیده شده اند. سپس این میکروارگانیسم ها می توانند از مواد مغذی که ساقه ها هنگام قرار گرفتن در آب آزاد می کنند، تغذیه کنند و سپس تکثیر شده و منتشر شوند.
بنابراین برای جلوگیری از این مشکل یا کاهش آن، باید به نسبت تعداد ساقه های نگهداری شده، مقدار آب زیادی استفاه کنند.
ما توصیه می کنیم از آبی با ph قلیایی ( بیشتر از ۷٫۵-۷ ) استفاده نکنید، چون در این آب بیشتر از آب اسیدی ph ) بین ۵-۳ ) باکتری وجود دارد.

۲٫ ظرفیت نگهداری آب در ساقه
در این مورد نیز شکرها نقش مهمی در کاهش مقدار آب از دست رفته توسط گل بدلیل تعرق یا تنفس دارند. همچنین شکرها از خم شدن گل جلوگیری می کنند. در جدول زیر روش هایی که شکرها در مرحله بعداز برداشت به حفظ گلها کمک می کنند، ارائه شده است. با توجه به از دست رفتن آب از طریق روزنه ها، باید توجه کنیم که این روزنه ها در سراسر ساقه به طور یکسان پخش نشده اند. روزنه ها در زیر گل تراکم بیشتری دارند و تعداد آنها در انتها ساقه به تدریج کاهش می یابد. وقتی گل از گیاه جدا می شود، برای تنفس از کربوهیدرات های ذخیره شده در ساقه و گل استفاده می کند. این مواد مغذی به تدریج مصرف می شوند و به همین دلیل ما باید شکرها یا کربوهیدرات های اضافی را به محلول نگهداری گلهای موجود در انبار اضافه کنیم.
شکرها از طریق جریان آب بالا رونده در ساقه ( سلول های بافت چوبی) انتقال می یابند و به گل می رسند و به سرعت به فروکتوز و گلوکز تبدیل می شوند و در فرآیند تنفسی مصرف می شوند.
تاثیر قندها بر طول عمر گلهای شاخه بریده

* تنفس گلها را منظم می کند.
* از نابودی فسفولیپیدهای غشای سلولی جلوگیری می کند.
* دوره ای که غشاهای سلولی می توانند یون های عبور کرده را گزینش کنند، افزایش می دهد.
* از نشت یونها از خلاء های سلولی جلوگیری می کند( این اتفاق در زمان مرگ گل رخ می دهد)
* از افزایش ph در بافت های گل جلوگیری می کند.
* از آسیب های ناشی از آمونیاک آزاد با تبدیل آن به آمیدهای غیر سمی جلوگیری می کند.
* سعی می کند منافذ و روزنه های گل را به طور کامل یا نسبی ببندد تا از تعرق و از دست دادن آب جلوگیری کند.

۳٫ پدیده ای که بر مقدار آب از دست رفته تاثیر می گذارد.
مقدار آبی که یک گل پس از برداشت به صورت طبیعی از دست می دهد، به چند عامل بستگی دارد. از جمله:
دمای ساقه و گل: هر چه دما بیشتر باشد، ساقه آب بیشتری از دست می دهد.
میزان انتشار نور و تهویه: در این مورد هر چه مقدار نور و تهویه بیشتر باشد آب بیشتری از دست می رود.
با توجه به توزیع نامتناسب روزنه ها در سراسر ساقه ما می توانیم بفهمیم چرا در بیشتر موارد، ساقه ها در نزدیکی گل بیشتر از قسمت های دیگر خم می شود. علاوه بر این باید به یاد داشته باشیم که خم شدن ساقه نیز به دلیل وزن گل است. بنابراین هر چه گل سنگین تر باشد، احتمال خم شدن ساقه وجود دارد.
پژمرده شدن گلبرگ های گل بعد از برداشت به مقدار شکرهای موجود در گل و محلول نگهداری بستگی دارد.
مطالعات متخصصان نشان می دهد که نیشکر(شکر) پیر شدن گلبرگ ها را به تاخیر می اندازد و غشاهای سلولی را سالم نگه می دارد و از نابودشدن پروتئین ها به دلیل فشار آب و حرارت جلوگیری می کند. علاوه بر این ثابت شده است که به طور متوسط گلهایی که قند کافی دارند سه برابر بیشترعمر می کنند.

مشکلات پس از برداشت گل ها

مشکلات پس از برداشت گل ها

از لحظه ای که شاخه رز از گیاه اصلی جدا می شود، مرحله پژمردگی آغاز می شود. سرعت این پژمردگی به ویژگی های گونه، روش های کشت و اقدامات پس از برداشت بستگی دارد.
پژمردگی به دلیل توقف تامین آب و موادغذایی لازم برای تنفس (مصرف مواد مغذی) و همچنین تعرق (مصرف آب) ساقه گلدار رخ می دهد.
یکی از ویژگی های اصلی گونه های رز جدید طول عمر در گلدان (عمر گلدانی) است. به همین دلیل پرورش دهندگان گونه هایی را انتخاب می کنند که این ویژگی را داشته باشند، ولی در عین حال آنها باید در مورد روش های کشت و اقدامات پس از برداشت دقت کنند.

66

در مورد روش های کشت باید بدانیم که:
– کمبود کلسیم و پتاسیم باعث کاهش عمر گلدانی گلهای برداشت شده می شود. شوری و نیتروژن زیاد (به خصوص آمونیاک) باعث کاهش طول عمر گل می شود. مقدار فسفر مناسب باعث سخت شدن چوب آخرین گره ساقه و طول عمر بیشتر آن میشود.
– به طورکلی بیماریها (به خصوص بیماریهایی که به آوندها حمله می کنند) و موادی که توسط گیاه ساخته می شوند(فتوسنتز) بر طول عمر (عمر گلدانی) گیاه تاثیر دارند. تشکیل قندها در گیاه مستقیماً به مقدار و کیفیت نور بستگی دارد. قند و مواد ذخیره شده زیاد، گل شاخه بریده قویتر ومقاومتری را ایجاد می کند. نور در این مورد نیز تاثیر مثبتی دارد. برعکس در طول ماههای گرم و خورشیدی سایه تاثیر مثبتی بر طول عمر ساقه دارد.
– با کوددهی کربنی کیفیت گلها و طول عمر ساقه ها بیشتر می شود. در نبود سیستم co2 بهتر است مبادله هوا در داخل گلخانه به صورت مداوم انجام شود تا از کاهش دی اکسید کربن جلوگیری شود.
– گیاهانی که در ارتفاع کم پرورش یافته و برداشت می شوند، طول عمر بیشتری دارند. گلهایی که بعدازظهر ( ۳ تا ۵) برداشت می شوند مقدار مواد فتوسنتزی موجود در برگها و ساقه های آن در بالاترین غلظت است و این باعث افزایش طول عمر گل می شود. در هوای گرم مثلا تابستان توصیه می شود گلها در ساعات سردتر، برای مثال صبح برداشت شوند.
– برای جلوگیری از آلودگی توصیه می شود همیشه از ابزار برش تیز (قیچی باغبانی) استفاده کنید و آن را با مواد ضدعفونی کننده ( برای مثالهیپوکلریدسدیم ۱ درصد) تمیز کنید. همچنین توصیه می شود برش از پهلو انجام شود تا از له شدن و کوبیده شدن آوندها جلوگیری شود.

مهمترین توصیه ها برای اقدمات پس از برداشت گل عبارتند از:
– به محض اینکه ساقه ها بریده شدند باید فورا در آب و محلول نگهدارنده قرار بگیرند. باید به یاد داشته باشید آب و سطل ها باید تمیز باشند. تمامی ظروف دیگر نیز باید کاملا تمیز و ضدعفونی شده باشند. آب ولرم (۳۵-۳۰ درجه) در مرحله اول برداشت مناسب است. اکسیژن کم موجود در آب ولرم ، جذب محلول نگهدارنده را راحتتر می کند. وقتی رز تازه بریده می شود، سطح بریده شده فوراً مورد حمله باکتریها و میکروارگانیسم های موجود در محیط قرار می گیرد و آوندها بسته می شوند. همچنین تشکیل موادی مثل پکین، پلی فنول و ماده های لزج که به طور طبیعی توسط ساقه های بریده تولید می شوند، آوندها را مسدود می کنند.

55

– بعد از اولین مرحله برداشت گلها باید همیشه در محیط های سرد نگهداری شوند. نور مستقیم و دمای زیاد باعث باز شدن سریع گل و افزایش باکتری در محلول های نگهدارنده می شود. دمای یخچال ها در زمان حمل و نقل و بسته بندی باید همیشه بین ۲ تا ۶ درجه باشد و رطوبت آن حداکثر ۸۰-۷۰ درصد باشد.

مواد نگهدارنده

مواد نگهدارنده

مواد نگهدارنده گل موادی هستند که وظایف زیر را به عهده دارند:
– کاهش تنفس گل و در نتیجه کاهش مصرف قندها
– کاهش رشد میکروارگانیسم ها که باعث مسدود شدن آوندها می شوند.
– افزایش مقدار آب داخل گل و ساقه
نتایج آزمایشات نشان می دهد که اگر آب به حد کافی عمل آوری نشده باشد تنها بعد از ۲-۱ روز از برداشت تعداد باکتری ها به یک میلیون باکتری در هر میلیمتر آب میرسد.
نمونه ای از محلول نگهدارنده در زیر آمده است:
اسید سیتریک شکر هیدروکسی کوئینولین سیترات
آب سبک: ۱/۰ گرم در لیتر نیشکر:۲۰ گرم در لیتر HQC: 6/0- 1/0 گرم در لیتر
آب متوسط: ۳/۰ گرم در لیتر گلوکز: ۱۰ گرم در لیتر
آب سنگین: ۷/۰ گرم در لیتر

آب سبک: آب بدون Hco3 (بی کربنات ها)
مقدارهای گفته شده در بالا فقط در حد توصیه هستند. باید ph محلول نهایی حدود ۴-۵/۳ باشد. محلولی که به این روش آماده می شود باید در دمای ۴-۲ درجه سانتیگراد در یخچال نگهداری شود. به جای هیدروکسی کوئینئلن سیترات (که گفته می شود سزطان زا است) می توان از نیترات نقره استفاده کرد. این دو ماده و تیوسولفات نقره ویژگی های ضد باکتریایی دارند و مانع اتیلن است.
طول عمر و کیفیت گلهای بریده بستگی زیادی به اتیلن دارد. اتیلن گاز بی رنگ و بویی است که به روش های مختلف تشکیل می شود. این گاز در هنگام رسیدن گلها و میوه ها به صورت طبیعی تولید می شود. وقتی سوختن توسط مواد آلی مرده یا قسمت هایی از گیاه که توسط بوتریتیس آسیب دیده اند، کامل انجام نشود، اتیلن تولید می شود. اتیلن ((c2h4 تنظیم کننده قوی رشد است و مسئول پیر شدن بافت گیاه است. در گل رز باعث باز شدن سریع گل و افتادن گلبرگ ها می شود.
به طور عادی میزان اتیلن در اتمسفر خالص بین ppm5-3 است که با توجه به فصول سال تغییر می کند. بالاترین میزان اتیلن موجود در اتمسفر در پاییز و زمستان است، چرا که فرایندهای شیمیایی کندتر می شود.
تولیدکنندگان گل غلظت اتیلن را در گلخانه ها،اتاق های درجه بندی و انبار به مسیله روشهای مختلفی کاهش می دهند. این روش ها شامل جلوگیری از تماس با اتیلن، رفع اتیلن از اتمسفر اطراف، جلوگیری از تولید اتیلن و فعالیت آن هستند.

تاثیر اتیلن به وسیله روش های زیر محدود می شود:
۱٫ محافظت از گیاهان در مقابل آفات و بیماری ها
۲٫ جلوگیری از گرده افشانی گل توسط حشرات
۳٫ برداشت گلها در مرحله مطلوب نمو غنچه
۴٫ پرهیز از صدمات فیزیکی به گلها در موقع برداشت، درجه بندی و بسته بندی
۵٫ خنک کردن گلها بلافاصله پس از برداشت
۶٫ مراعات اصول بهداشتی در گلخانه ها و اتاق های مورد استفاده برای خنک کردن، بسته بندی، انبار و جداکردن گیاهان صدمه دیده
۷٫ انبار نکردن گلها در نزدیکی میوه ها و سبزیجات که سطوح زیادی از اتیلن تولید می کنند.
۸٫ اجتناب از انبار کردن گلها در مرحله غنچه در کنار گلهای کاملا باز شده
۹٫ به کارگیری به موقع تولیدکننده ها و تخلیه کننده های co2 و بخاری های نفتی و گازی
۱۰٫ بیرون بردن موتورهای احتراقی از گلخانه ها و سایر اتاقهای کار
۱۱٫ تهویه مناسب گلخانه ها و اتاق های کار
ترکیبات اصلی محلول های محافظ که برای حفظ کیفیت گلها به کار می روند، مدنظر هستند و برای حفظ بهترین کیفیت بعد از برداشت و مقاوم کردن آنها به نوسانات محیطی، تیمار کردن با محافظهای گل نوصیه می شوند. محافظها از مرحله بعد از تولید تا مرحله عرضه به بازار استفاده می شوند. این محلول ها با طولانی کردن عمر گلها، افزایش اندازه گل و حفظ رنگ برگ ها و گلیرگ ها بر روی کیفیت گلها تاثیر می گذارند. اغلب محافظها حاوی کربوهیدرات ها، میکروب کش ها، ضد اتیلن، تنظیم رشد و برخی ترکیبات غذایی اند. کربوهیدرات ها به عنوان منبع اصلی تغذیه گلها و انرژی برای فرآیندهای بیوشیمیایی بعداز جدا کردن گلها مورد نیازند.
ساکاروز قند معمولی مورد استفاده در محلول های محافظ گل است ولی در برخی فرمولها گلوکز و فروکتوز به کار میروند. غلظت مطلوب ساکاروز در محلولهای محافظ گلمتفاوت وحتی برای ارقام مختلف یک گل نیز متفاوت می باشد.
مقدا زیاد قند در محافظها ممکن است برای گل ها مضر باشد. مخصوصا برای برگ و گلبرگ ها. و این درحالی است که غلظت خیلی پایین قند هم نمی تواند نتیجه خوبی در بر داشته باشد. غلظت بسیار مهم است،تمام قندهای موجود در محلول های محافظ محیط را برای رشد میکروب ها مهیا می کنند که آنها هم به نوبه خود باعث مسدود شدن آوندها در ساقه ها می شوند. قندها اغلب با میکروب کش ها در ترکیب محلول های محافظ مخلوط می شوند.
میکروب کش ها: میکروارگانیسم هایی که در آب رشد می کنند مثل باکتری ها، مخمرها و کپک ها برای رشد و نمو گلهای شاخه بریده مضرند و فعالیت آنها موجب مسدود شدن آوندهای چوبی می شود. اتیلن، توکسین هایی تولید کرده که پیری گل را سرعت می بخشند. برای کنترل میکروب ها، میکروب کش ها به تنهایی یا در ترکیب با محافظ های گل بکار می روند. در برخی گلها این مواد ممکن است در غلطت های بالا مضر بوده و باعث صدمه دیدن برگ ها، قهوه ای شدن ساقه و زرد شدن گلبرگ های سفید شوند. نمک های نقره به ویژه نیترات نقره باکتری کش موثری است که به جهت افزایش دوام گلها بریده به محلول های محافظ اظافه می شود. ولی نیترات نقره دو مشکل دارد: ۱٫ نقره با کلر موجود در آب واکنش نشان می دهد. ۲٫ توسط نور اکسید می شود. پس باید در آب مقطر یا آب عاری از مواد معدنی و در ظروف شیشه ای یا پلاستیکی حل شود. هرگز نباید از ظروف فلزی استفاده شود. نیترات نقره باید در مقابل نور محافظت شود. تیوسولفات نقره یک بازدارنده بسیار قوی برای فعالیت ضد میکروبی در بافت های گیاهی دارد و از رشد باکتری ها در ظروف آب جلوگیری می کند.

میکروب کش های مورد استفاده در محلول های محافظ گل:
نام ترکیب علامت غلظت
۸-هیدروکسی کوئینولین سولفات HQS-8 200-600ppm
۸-هیدروکسی کوئینولین سیترات CHQ-8200-600ppm
نیترات نقره ۳ AgNo10-200ppm
تیوسولفات نقره STS0.2-4Mm
تیوبندازول TBZ5-300ppm
نمک های آمونیوم چهارگانه QAS5-300ppm
ترکیبات کلردار به تدریج حل شونده _ ۴۰۰-۵۰۰ppm
سولفات آلومینیومAL2(SO4)3 200-300ppm

silver-nitrat

به طور کلی مصرف آب مقطر که عاری از یونها باشد بهتر است چون آب فاقد یون به قابلیت حل محلول های محافظ گل هم کمک می کند. چون ترکیبات شیمیایی محلول های محافظ با محتویات آب واکنش نمی دهند و رسوب نمی کنند، فعالیت محافظ های گل دراین آب ها با ثبات تر است.
آب جوشیده دارای مقدار کمتری هوا نسبت به آب شیراست و به راحتی جذب و در ساقه های گل بالا می رود. حباب های هوا باعث می شوند آوند های ساقه ها مسدود و حرکت آب به بالا کند شود. این روش کار برای تولید کنندگان مقرون به صرفه نیست. اگر آب ۴۰-۳۰ درجه گرم شود جذب بهتر می شود و حرکت آب راحتتر از آب سرد در ساقه ها صورت می گیرد. تیماربا آب گرم برای گلهایی که سریع پژمرده می شوند مفیدتر است.
گلهای بریده هنگام انبار کردن باید خشک شوند. آب پاشی در زمان انبار کردن انجام نشود چون باعث گسترش کپک خاکستری می شود. زمانی که از انبار مرطوب استفاده می کنیم باید توجه خاصی به ضدعفونی کردن آب داشته باشیم چون ساقه ها و برگهای گیاهان با باکتری های خاک زی، آب زی، قارچها و مخمرها آلوده هستند که در آب و آوندهای گیاه قابل تکثیرند و باعث گرفتگی ساقه و ممانعت از جذب آب شده و گیاه پژمرده می شود. مواد شیمیایی مختلف و یا اشعه ماوراء بنفش در کنترل رشد میکروب ها موثر است. هیپو کلرید سدیم برای ضدعفونی کردن آب به کار می رود که باعث آزادسازی کلر شده و اگر در کنار یک ماده آلی دیگر قرار بگیرد به عنوان اکسیدانت قوی عمل می کند.

چگونه رزها را تازه نگه داریم

چگونه رزها را تازه نگه داریم

رزها گل های زیبا و معطری هستند که در رنگ ها و اندازه های مختلف وجود دارند. با مراقبت صحیح رزها به مدت
۱۰روزیا بیشتر بعداز چیدن تازه می مانند. برای جلوگیری از پژمرده شدن رزها هر چند روز یکبارآب آنها راعوض کنید، از یک گلدان تمیز استفاده کنید و آنها را در محل خنکی قرار دهید. به مرحله اول مراجعه کنید تا بفهمید چگونه می توان رزها را تازه نگه داشت.

100

مرحله ۱-۳: انتخاب گل های تازه

۱٫ رزهای خود را اوایل صبح بچینید.اگر گل رز را از بوته گل میچینید تا آنها را دراتاق به نمایش بگذارید، ساعات اولیه روز قبل از اینکه هوای بیرون گرم شود آنها را بچینید. چیدن رزها در هوای سرد از پژمرده شدن آنها پس از چیدن جلوگیری می کند. فوراً بعد از چیدن رزها آنها را در سطل تمیزی پر ازآب تازه قرار دهید.
۲٫ شب قبل، بوته های رز خود را آبیاری کنید. رزهایی که از بوته های آبیاری شده چیده شده اند، مدت بیشتری نسبت به رزهایی که از بوته های آبیاری نشده چیده شده اند ، تازه می مانند.
۳٫ با یک قیچی تمیز شاخه ها را با زاویه ۴۵ درجه بچینید.

66

شاخه های رز را از گل فروشی های معتبر تهیه کنید. اگر از رزهای باغچه خود استفاده نمی کنید، سعی کنید گل رز را از گل فروشی های خوشنام تهیه کنید، ترجیحاً آنهایی که با شما آشنا هستند چون می توانید به جای خرید رزهایی که یک هفته است در فروشگاه مانده اند، رزهایی را انتخاب کنید که به تازگی چیده شده اند.

از فروشنده بپرسید که کدام گلها صبح آن روز به دستشان رسیده اند و سعی کنید تازه ترین رزها را انتخاب کنید.
رزهای داخل یخچال را انتخاب کنید چون رزهایی که در جای سرد نگهداری شده اند، دیرتر از رزهایی که در فضای بیرون قرار داده شده اند، پژمرده می شوند.
۳٫ محل اتصال گلبرگ ها به ساقه را فشار دهید. این کار راهی برای اطمینان از تازگی رزهاست. وقی رزها را قبل از خرید بررسی می کنید، به آرامی محل اتصال گلبرگ ها به ساقه را فشار دهید. اگر احساس کردید که این نقطه نرم و شل است، آن رز تازه نیست. ولی اگر محکم و سفت بود، آن رز تازه است.

۴٫ رزها نباید گلبرگ های کبود یا خراب و شکسته داشته باشند. رزها باید گلبرگ های زیبا و خوش رنگی داشته باشند. لبه های گلبرگ ها را بررسی کنید تا مطمئن شوید که آنها کبود یا له شده نیستند. وقتی رزها را به خانه می آورید, می توانید تعدادی از گلبرگ های بیرونی پژمرده را جدا کنید، اما راهی برای بهبود ظاهر لبه های خراب گلبرگ های داخلی وجود ندارد. گلبرگ های سالم، زیباترند و بیشتر از گلبرگ های خراب تازه می مانند.

۵٫در مسیر بازگشت به خانه، رزها را در آب قرار دهید. اگر رزها حتی برای چند دقیقه بیرون از آب باشند، آسیب می بینند و مدت زیادی شاداب نمی مانند. هنگام رفتن به گلفروشی میتوانید سطل آبی را با خود ببرید و هنگام برگشت به خانه رزهای خریداری شده را در آن قرار دهید. اگر سطل آب ندارید، می توانید از فروشنده بخواهید که رزها را در آب قرار داده و بسته بندی کند.

55

مراحل ۳-۲: آماده کردن شاخه ها

۱٫ شاخه ها را در زیر آب کوتاه کنید. کوتاه کردن شاخه ها در زیر آب، به دلیل ممانعت از ورود هوا ازانتهای شاخه ها، به حفظ شادابی گلها کمک می کند. ورود هوا به داخل ساقه گلها فوراً باعث پژمرده شدن گلها می شود، همانطور که در سیب یا اووکادو باعث قهوه ای شدن یا پیرشدن آنها می شود. شما می توانید شاخه ها را در زیر جریان آب کوتاه کنید، یا آنها را در آب فروبرده و کوتاه کنید.

۲٫ از چاقو یا قیچی هرس استفاده کنید. چاقوی تیز یا قیچی هرس بهترین وسیله برای چیدن شاخه ها ی رز هستند. استفاده از قیچی های معمولی باعث له شدن ساقه گلها می شود. در نتیجه شاخه ها آب را به خوبی جذب نمی کنند و سریعتر پژمرده می شوند. به اندازه یک تا یک و نیم اینچ یا بشتر از انتهای شاخه ها را ببرید.

– شاخه ها را با زاویه ۴۵ درجه ببرید ،تا بتوانند آب را به راحتی جذب کنند.
– مطمئن شوید که وسایل چیدن شاخه ها تمیز هستند. قیچی هرس باید بعد از هر بار استفاده با آب گرم و صابون و یا محلول سفیدکننده تمیز شود چون باکتری ها می توانند روی آن بمانند و گلهای دیگر را آلوده کنند.

۳ برگها را از روی شاخه بکنید. قسمتی از ساقه گل که در آب فرو می رود باید کاملاً بدون برگ باشد. این کار به این دلیل است که برگ ها در زیر آب خراب می شوند و باکتری ها در داخل گلدان جمع شده و گلها سریعتر از بین می روند. شما می توانید چند برگ را در بالای شاخه نگه دارید و بقیه برگ هایی را که در آب قرار می گیرند از بین ببرید.

۴- در روزهای بعد کار کوتاه کردن شاخه ها را چند بار تکرار کنید. کوتاه کردن شاخه ها هر چند روز یک بار باعث می شود رزها آب را را بهتر جذب کنند. چون بعد از مدتی انتهای شاخه های خراب می شود. از روشی استفاده کنید که اولین بار برای کوتاه کردن شاخه ها به کار بردید و مطمئن شوید که قیچی هرس تمیز است و شاخه ها را با زاویه ۴۵ درجه در زیر آب کوتاه کنید.

بخش سوم: نمایش رزها

۱٫ از یک گلدان تمیز و زیبا استفاده کنید. اگر شما فقط گلدان رابا آب بشویید، باکتریها می توانند در داخل گلدان رشد کرده و به رزهای شما آسیب برسانند. گلدان مورد نظر خود را با آب گرم ومواد شوینده بشویید و داخل آن را نیز با برس مخصوص بطری تمیز کنید. قبل از استفاده از گلدان ان را کاملاً آب بکشید.

۲٫ گلدان را با آب تمیز پر کنید. رزها بعد از چیده شدن آب زیادی جذب می کنند. ۴/۳ گلدان را پر از آب لوله کشی تمیز و سرد کنید. گلها را در داخل گلدان طوری قرار دهید که شاخه ها یک اینچ از کف گلدان فاصله دارند.در این صورت آنها به آب مورد نیاز خود دسترسی پیدا می کنند.

مقداری مواد برای تغذیه گل به آب اضافه کنید. مواد تغذیه گل، مواد لازم برای شادابی گلها در مدت طولانی را در اختیار آنها قرار می دهند. میتوانید از گلفروش بخواهید که مقداری از این مواد را در اختیار شما قرار دهد.
۴/۱ قاشق چایخوری مایع سفیدکننده به آب اضافه کنید. این ماده باعث کاهش باکتریهای موجود در آب میشود. فقط مراقب باشید که مقدار زیادی مایع سفیدکننده به آب اضافه نکنید چون به گلها آسیب می رساند.
گفته میشود انداختن سکه یا قرص آسپیرین در آب به کنترل تعداد باکتری های موجود در آب کمک می کند.

۳٫ هر چند روز یکبار آب گلدان را عوض کنید. هر دو روز یا بیشتر آب گلدان را عوض کنید تا مطمئن شوید که رشد باکتری ها به گلها آسیب نمی رساند. گلدان را با آب تازه پر کنید، مواد غذایی را به آب اضافه کنید و مقداری مایع سفید کننده در آب بریزید. شاخه های گلها را دوباره کوتاه کنیدو آنها را در گلدان قرار دهید.

۴٫ رزها را در مکان خنکی قرار دهید. اگر رزها را در مکان خنکی از خانه قرار دهید، مدت بیشتری تازه می مانند. از قرار دادن گلها در نزدیکی پنجره ها و در اتاق های گرم خودداری کنید.شما می توانید در طول شب رزها را در یخچال نگهداری کنید تا سرد بمانند و در روز آنها را در فضای بیرون قرار دهید.

توصیه ها
۱٫ رزهای تازه را دور از میوه ها نگه دارید. میوه ها گازهایی طبیعی تولید می کنند که باعث پژمرده شدن گلها می شوند.
۲٫ به محض اینکه رزها پژمرده شدند آنها را دور نیندازید. آنها را خرد کرده و به کمپوست تبدیل کنید. آنها مواد غذایی را به خاک اضافه می کنند.
۳٫ بیوسید ماده ای است که باکتری ها را می کشد. برای گلهای شاخه بریده میتوانید بیوسید مناسب را از گلفروشی یا مراکز فروش لوازم باغبانی تهیه کنید. همچنین بیوسیدهای دست سازی مانند یک میلی لیتر مایع سفیدکننده در یک لیتر آب یا نیم گرم سودا سیتریک در یک لیتر آب وجود دارند.

هشدارها
۱٫ هنگام کار با رزهای تیغ دار از دست کش های باغبانی استفاده کنید.
۲٫ هرگز تیغ های روی شاخه های رز را نبرید. کندن تیغ ها باعث می شود آنها سریعتر پژمرده شوند.